Scrapster

Het houdt niet op met verrassingen de laatste tijd. Vandaag was er eentje waar ik ECHT niet goed van ben. Een collega van me die parttime werkt, is door omstandigheden genoodzaakt om volgend jaar weer fulltime te komen werken. Dat betekent dus dat er een andere fulltime zal moeten gehalveerd worden. Ik kreeg te horen dat ik de pechvogel ben. Ik ben de laatste nieuw bijgekomen leerkracht. Het was als een donderslag bij heldere hemel. Ik werk daar reeds drie jaar en sta daar graag, doe mijn job graag, heb er fijne collega’s, maar een parttime, nee dat zit er niet in voor mij. Ik heb echt wel een fulltime baan nodig. Dat betekent dus dat ik weer op zoek kan gaan naar ander werk.

Ik zeg WEER, want in de 6 jaar dat ik als onderwijzeres werk heb ik al op 6 scholen gestaan (nu dus op zoek naar een 7de) en dat begint me echt zo de keel uit te hangen! Ik wil zo graag eindelijk eens een vaste klas op een vaste school !

Ik zie er echt mega tegen op. Ik ben zo iemand die heel veel tijd nodig heeft om zich ergens aan te passen, om me ergens thuis te kunnen voelen. Het heeft bijna twee volle jaren geduurd voor ik volledig mezelf kon zijn op mijn huidige school. Klinkt misschien gek, maar zo zit ik nu eenmaal in mekaar. Ik zie het niet zitten om dat hele proces nog eens te doorlopen!